This is to review chapters 31 – 41 in Progress in Irish.  This passage is full of mistakes.  See if you can find and correct them all.  Then check yourself against the corrected version supplied.

Hint: Often the wrong form of the verb or the wrong preposition / prepositional pronoun is the problem. Not everything is wrong, either!

 

 

 

Tabhair Máire leabhar dom.  Bhí sé dona.  Tabharfaidh sí airgead díom inné, agus d’iarr sí dom é a léamh.  Fuair mé focail sa leabhar, agus litreacha.  “Tug dom peann!  Déanfaidh mé leabhar níos fearr!  Bainfidh mé na litreacha air.  Bainfidh mé mo chuid éadaí orm, déanfaidh mé pictiúir díom, agus cuirfidh mé siad ann.  Tá buachaill bhreá mé.”

 

D’fhiafraigh Máire orm go léigh mé an leabhar fós.  D’inis mé léi nach rinne, agus go bhí sé go dona.  “Ní maith liom litreacha,” dúirt mé di.  “Ach tá leabhar é,” ar sise.  “Is níos fear leabhar gan litreacha ná é,” dúirt mise.  “Ceannach tú leabhar olc, a Mháire.  Ceannaíonn tú na leabhair is olc i gcónaí, deirim di!”  Dúirt sise nach ceannaíonn, ach goideann sí siad.  D’fhiafraigh mé uirthi an feiceann aon duine í.  D’inis sí orm go feicim féin í.  Dúirt mé go feicim nach gléasann sí sí féin.  “Dúnaigí do béal,” dúirt sise.  “Tabhair mo leabhar agam, agus ná bí magadh fúm,” dúirt sí.  “Ar scríobh é tusa?” d’fhiafraigh mé de.

“Ní rinne,” d’fhreagair sí.  “Cén fáth tá sé uait, mar sin?” dúirt mé.  “Deirim na focail sin, agus liomsa iad,” dúirt sí.  D’fhág mé an leabhar ar an t-urlár romhat.  “Tagann agus faigh é,” dúirt mé.  “Tabhair orm é a dhéanamh!” (make me do it – this is correct), dúirt sí.  “Is duine mhór tú!  Tug dom é!” ar sise.  “Dá tabharfainn mé!”  “Inse mé do Mhamaí é!”

 

Tagann Mamaí.  “Má bhfuil sibh ag troid, brisfidh mé bhur cinn!” arsa Mamaí.  “Cé leis an leabhar sin?  Cá fuair sibh é?  Cén fáth go tá tú chomh salach sin, a Mháire?  Cá bhfuil do éadaí, a Éamoinn?” ar sise.  Dúirt mé nach bhí a fhios agam.  Bhí Máire gol.  Bhí fearg ag Mamaí.  Dúirt Mamaí go mbrisfeadh sí ár gcloiginn amárach.  Dúramar di nach beidh muid abhaile amárach.  Deirim leat, nach bhí sí sásta!

 

Ansin, chonaic sinn Dadaí ag tagann abhaile ón bpríosúin.  Tóg seiseann an leabhar uaidh.  “Abair leis nach an leabhar a ghoideadh!” dúirt Máire.  Ní inis mé aon rud ar bith.

Bhí eagla ag Mamaí.  Cheap sí nach beidh airgead ag Dadaí.  Ach bhí a fhios agamsa go raibh sé faoin talamh sa clós, fós.  “Glaoigh air agus inis dó go tabhair an t-airgead dó má thagann sé (this is correct for the future tense - see chapter 52) ar ais leis an leabhar sin” dúirt mé.  Dearna Máire é.  Tháinig sé ar ais.  Is fearr maith é.  Ach ní bheadh sé ag fan linn.  Is maith leis a scileanna a cleacht.  Dúirt na gardaí gan é sin a rinne, ach is cuma air.