There are (at least) 100 mistakes in
this passage. How many can you find
(and fix)?
Bhí sé i mo sheasamh ar an bord. Ith sé an arán atá ann. Tá áthas dom go bhfuil sé ár an
bord. Tá sé ansin go minic. Níl maith liom an bord sin.
Cuir sé a cos air, agus ansin, a cos eile. Ansin, tháinig na múinteoirí.
“Tar anuas!” abair siad. Ach ní tháinig. D’fhan sé faoin mbord. “A aon, a dó, a thrí…” d’inis siad, agus rug siad faoi.
Ansin, abair sé “Slán leat,” agus imigh sé. Ní stad siad é.
Chonaic sé a bhaile. Bhí a bean ansin. Thóg sí póg dó, agus d’ith sí a chluas. Thosaigh
sé gol. Thit sé í le leabhar rabhar. Bhí dúch gorm sa lheabhar. “Tá gorm orm!”
“Labhair liom, a bean! Cá bhí tú aréir! An raibh tú ar mo bord?”
“Ní bhí, a páiste! Téi ar ais go dtí an scoil, agus seasamh air tú féin!”
Imigh sé agus chonaic sé go dtí an scoil ar ais. Bhí na múinteoir ansin fós.
Bhí fearg acu. Rith iad go dtí an fear agus deir siad leis gan a bheith ag seas ar an bord.
“Ní cloisim sibh!” dúirt se. Cuir sé im ina chluasa. Déanann sé sin gach lá. Agus inniu,
níl ach cluas amháin aige!
“Is tú salach! Cathain a nífidh tú tú tú féin?”
“Dé Domhnach. Anis, bí ciúin, agus féach go bhfuil an bó ag ith na úlla!”
“Tá olc an scéal é sin! Cá tá na saighdeoir?”
Bhí bó gorm ramhair sa gairdín. Bhí an chapall ansin ach. Ní raibh siad fir.
Thanag na saighdeoir, an fear a raibh ar an bord, agus na múinteoiriad. Thug siad na úlla ón bó is an capall, agus ith iad siad iad féin.
Tháinig bhean an fhir, an bean a d’ith a cluasa. Rug sí ar an capall. Ith sí a cluas. Rug an bó uirtha, agus ith ise sí!
“Cá tá mo bean? Cá tá an bhord? Cathain a bhe deireadh leis an tscéal anseo?”
An é an deireadh é seo. Conas tá sé. Tá sé go fuar. Ní sé folamh. Tá cúpla rud mícheart
sa scéal seo. Ar bhfaca tú siad? Cá tá siad? Is breis is céad botún sa scéal. Ar bhfaighidh gach duine iad?