Corrected story
Bhí sé ina sheasamh ar an mbord. D’ith sé an t-arán a bhí ann. Bhí áthas orm go raibh sé ár an mbord. Bíonn sé ansin go minic. Ní maith liom an bord sin.
Chuir sé a chos air, agus ansin, a chos eile. Ansin, tháinig na múinteoirí.
“Tar anuas!” dúirt siad. Ach níor tháinig. D’fhan sé ar an mbord. “A haon, a dó, a trí…” dúirt siad, agus rug siad air.
Ansin, dúirt sé “Slán agaibh,” agus d’imigh sé. Níor stad siad é.
Chuaigh sé abhaile. Bhí a bhean ansin. Thug sí póg dó, agus d’ith sí a chluas. Thosaigh
sé ag gol. Bhuail sé í le leabhar ramhar. Bhí dúch gorm sa leabhar. “Tá gorm orm!”
“Labhair liom, a bean! Cá raibh tú aréir! An raibh tú ar mo bhord?”
“Ní raibh, a pháiste! Téigh ar ais go dtí an scoil, agus seas air tú féin!”
D’imigh sé agus chuaigh sé go dtí an scoil arís. Bhí na múinteoirí ansin fós.
Bhí fearg orthu. Rith siad go dtí an fear agus dúirt siad leis gan a bheith ag seasamh ar an mbord.
“Ní chloisim sibh!” dúirt sé. Chuir sé im ina chluasa. Déanann sé sin gach lá. Agus inniu, níl ach cluas amháin aige!
“Tá tú salach! Cathain a nífidh tú tú féin?”
“Dé Domhnaigh. Anois, bígí ciúin, agus féachaigí go bhfuil an bhó ag ithe na n-úll!”
“Is olc an scéal é sin! Cá bhfuil na saighdeoirí?”
Bhí bó ghorm ramhair sa ghairdín. Bhí an capall ansin freisin. Ní (nár) fir iad.
Thánaig na saighdeoirí, an fear a bhí ar an mbord, agus na múinteoirí. Thóg siad na húlla ón mbó is an gcapall, agus d’ith siad iad féin iad.
Tháinig bean an fhir, an bhean a d’ith a chluas. Rug sí ar an gcapall. D’ith sí a chluas. Rug an bhó uirthi, agus d’ith sí ise!
“Cá bhfuil mo bhean? Cá bhfuil an bord? Cathain a bheidh deireadh leis an scéal seo?”
An é an deireadh é seo? Conas tá sé? Tá sé fuar. Níl sé folamh. Tá cúpla rud mícheart
sa scéal seo. An bhfaca tú iad? Cá bhfuil siad? Tá breis is céad botún sa scéal. An bhfaighidh gach duine iad?